Wapiennik | Strzemieszyce
Wapiennik

W Strzemieszycach nie zachowało się zbyt wiele zabytków, ale na ich brak nie można także narzekać, tym bardziej że wśród nich znajduje się chociażby stary Wapiennik Bordowicza. Znajduje się on na Górze Bordowicza, mającej 327 m n.p.m., umiejscowionej niedaleko od ul. Katowickiej i drogi szybkiego ruchu.

Wapiennik jest zabytkiem budownictwa poprzemysłowego, a jest on dokładnie piecem skonstruowanym do przerabiania skał wapiennych. Służył on do wypalania wapna, które było bardzo popularnym i właściwie podstawowym surowcem budowlanym, wykorzystywanym w budownictwie, metalurgii, przemyśle szklarskim i ceramicznym. Wapiennik ze Strzemieszyc powstał w 1931 roku i został wybudowany z inicjatywy W. Bordowicza. Należał on raczej do pieców polowych, w których wypalano wapno aż do momentu całkowitego zużycia muru pieca. Gdy do tego doszło konieczna była odbudowa muru. W Wapienniku w Strzemieszycach wypalano wapno z kamieni, które przywożono do niego z pobliskich kamieniołomów. Był on wybudowany z kamienia i cegły, posiadał zwartą bryłę z zaokrąglonymi narożnikami. Na samej górze posiadał również drewniane ganki. Wypalanie wapna w takim wapienniku nie było zajęciem prostym, a na pewno nie takim szybkim. W piecach polowych jeden taki cykl wypalania zajmował 20 dni, a w tym czasie trzeba było wykonać załadowanie pieca, suszenie, wypalanie i rozładowanie. Ilość otrzymanego wapna była przede wszystkim uzależniona od wielkości pieca oraz jakości surowca, z którego się je wypalało. Co ciekawe sam rozładunek pieca polegał na rozebraniu jednej ze ścian pieca, a po wykonaniu tego należało ręcznie wynieść wypalone wapno. Po 10 takich wypaleniach konieczne było wymurowanie nowych ścian pieca. Przez wiele lat ta metoda była aktualna. Dopiero po 1932 roku pojawiały się w Polsce piece przemysłowe, których było bardzo mało. Dopiero wraz z rozwojem przemysłu unowocześniono ten proces produkcji, a wypalania w piecach zaniechano.

Tym sposobem do dnia dzisiejszego zachował się Wapiennik w Strzemieszycach Wielkich, który można zwiedzić podczas spaceru po otaczającym go niewielkim lesie.