Historia Strzemieszyc

Zapewne nie każdy o tym wie, że Strzemieszyce Wielkie mają rodowód średniowieczny. Niektórzy historycy początek Strzemieszyc upatrują nawet w VI wieku, a potwierdzają to badania archeologiczne, które były tutaj prowadzone. Podczas wykopalisk i badań, archeolodzy odnaleźli ślady osadnictwa, potwierdzające istnienie osady z VI wieku, ale zdecydowana większość odkrytych znalezisk datowana była na przełom X i XI wieku. W wieku XI na terenach Strzemieszyc i w okolicy prężnie rozwinęło się górnictwo i hutnictwo cynku. Niestety okres ten trwał tylko do końca XIII wieku, kiedy to okazało się, że wydobycie rud ołowiu i srebra przeniosło się w stronę Olkusza. Kolejnym ważnym okresem dla Strzemieszyc był wiek XIX, kiedy to zaczęto wykorzystywać technologię przerabiania cynku na metal. To pozwoliło się znowu odrodzić górnictwu, choć i tak zdominowało je hutnictwo, a po rozbiorach się ono już nie odrodziło.

Strzemieszyce Wielkie dość szybko się rozrastały. Z zachowanych do dnia dzisiejszego dokumentów wynika, że w 1827 roku znajdowało się tutaj 922 mieszkańców i liczba ta stale rosła. Skoro w Strzemieszycach nie było już perspektyw dla górnictwa, to musiała się rozwinąć inna forma przemysłu, aby dać zatrudnienie mieszkańcom. Z taką też inicjatywą rozpoczęła się budowa Fabryki Cerezyny w 1883 roku, która w późniejszym czasie znana była jako „Strem”. Trzy lata później rozpoczęła się już produkcja w fabryce, a fabryka działała aż do końca XX wieku. Fabryka nie została znacząco zniszczona w trakcie działań wojennych z okresu II wojny światowej, ponieważ okupant wykorzystywał ją do swoich celów. Czasy okupacji nie były najszczęśliwsze dla Strzemieszyc, gdyż powstało tu wtedy getto (dzisiejsza ul. Gruszczyńskieg), jak również doszło do mordu na 11-u mieszkańcach w odwecie za śmierć jednego z hitlerowców. Strzemieszyce mimo takich wydarzeń nie pozwoliły stłumić w swoich mieszkańcach polskości., a jej wyrazem była działalność oddziału Armii Krajowej, który poległ w walce z okupantem.

Po wojnie Strzemieszyce wracały do równowagi i skupiały się na zdobyciu statusu administracyjnego. W 1950 roku została tu powołana gmina wiejska o charakterze miejskim, a w 1952 roku została podzielona na składowe części, którymi były: Grabocin, Strzemieszyce Folwark, Strzemieszyce Małe i Strzemieszyce Wielkie. Rok 1953 był przełomowy, ponieważ wtedy odłączono od Strzemieszyc Grabocin i włączono go do Sosnowca, natomiast niewielką część ze Strzemieszyc Wielkich włączono do Dąbrowy. Zaraz po tym najistotniejszym momentem w administracyjnej historii gminy był rok 1954, kiedy to Strzemieszyce Wielkie otrzymały prawa miejskie. Stan ten utrzymał się do 1976 roku, kiedy to Strzemieszyce zostały przyłączone do Dąbrowy Górniczej i stały się jej dzielnicą. Dzisiaj Strzemieszyce to zielona dzielnica Dąbrowy Górniczej, którą tworzą osiedla domków jednorodzinnych, 3 szkoły, przychodnia oraz stadion Unia Strzemieszyce. Tu również funkcjonuje zakład produkcyjny francuskiej firmy Saint-Gobain oraz wiele małych i średnich firm. Dzięki swojemu położeniu są one idealnym miejscem do mieszkania, bo spokój i otoczenie przyrodą pozwala odpocząć od zgiełku miasta, a niedaleka odległość od centrum Dąbrowy Górniczej powoduje, że wszędzie można szybko i sprawnie dojechać.